Αστικός πληθυσμός είναι τα μπλε λεωφορεία της πρώην ΕΑΣ και ημιαστικός τα λεωφορεία που μας πηγαίνουν σε άλλες πόλεις π.χ. Θεσσαλονίκη, Αγρίνιο κτλ.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Animals. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Animals. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 2 Μαΐου 2013
Αστικός πληθυσμός είναι τα μπλε λεωφορεία της πρώην ΕΑΣ και ημιαστικός τα λεωφορεία που μας πηγαίνουν σε άλλες πόλεις π.χ. Θεσσαλονίκη, Αγρίνιο κτλ.
Τρίτη 30 Απριλίου 2013
Παρά το γεγονός ότι και ο άνθρωπος περιλαμβάνεται στο ζωικό βασίλειο, οι σχέσεις του με τα άλλα μέλη παραμένουν κομματάκι ψυχρές.
Κι όταν τελικά αποφασίζουμε να ασχοληθούμε με τα ζώα, είναι για να τα μελετήσουμε, σε μια προσπάθεια να αποκαλύψουμε μυστικά και να φέρουμε στο φως τις συναρπαστικές ζωές τους.
Η επιστήμη μελετά τα ζώα ήδη από πολύ νωρίς, προσπαθώντας να κατανοήσει την εξελικτική ιστορία των ειδών αλλά και να συλλάβει τελείως πρακτικές οντότητες, όπως θεραπείες για νόσους.
Και από όλο το ζωικό βασίλειο που ανοίγεται μπροστά τους, οι έρευνες στρέφονται πλέον σε επιλεγμένα είδη, με πολλούς από μας να τα βρίσκουμε εξόχως τρομακτικά.
Ας δούμε λοιπόν μια μικρή συλλογή από ζώα που η επιστήμη λατρεύει πλέον να βάζει στο μικροσκόπιό της…
Almiqui
Από την ανακάλυψή του το 1836, μόνο 35 δείγματα Almiqui έχουν εντοπιστεί, την ίδια στιγμή που η οικογένεια στην οποία ανήκει υπάρχει στον κόσμο μας εδώ και 76 εκατομμύρια χρόνια. Η σπανιότητα λοιπόν και ο χαρακτηρισμός του ως απειλούμενο είδος το κάνουν ανάρπαστο στον επιστημονικό κόσμο, ο οποίος θέλει μια ευκαιρία να το μελετήσει εξονυχιστικότερα. Κι αν μοιάζει γλυκούλι, το σάλιο του είναι εξαιρετικά τοξικό, το οποίο μάλιστα χρησιμοποιεί για να συλλαμβάνει τη λεία του…
Hagfish
Μοιάζει απόκοσμο και μάλλον είναι, καλυμμένο με το γλοιώδες υγρό του και γινόμενο κόμπος για να ξεγελά τους θηρευτές του. Ακόμα και οι καρχαρίες περνούν δύσκολες στιγμές μαζί του (όπως θα δείτε στο βίντεο), ενώ κανείς με σώας τας φρένας δεν θα ήθελε να το πλησιάσει. Εκτός φυσικά από τους επιστήμονες! Γιατί η επιστήμη ξέρει ότι σε κάτι τέτοιους πανάρχαιους οργανισμούς χρωστάμε την ύπαρξή μας: αν οι σπονδυλωτοί πρόγονοί του δεν είχαν επιβιώσει από τη μαζική εξαφάνιση των ζωντανών οργανισμών του Προκαμβρίου, οι ραχοκοκαλιές δεν θα είχαν εξελιχθεί στα ζώα, γεγονός που σημαίνει ότι… αντίο άνθρωπε!
Plainfin Midshipman
Όμορφο δεν το λες, γι’ αυτό και το ψάρι έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να προσελκύει τα θηλυκά κατά την περίοδο του ζευγαρώματος: τους τραγουδά! Και βέβαια οι επιστήμονες το λατρεύουν για το γεγονός ότι μπορεί και παράγει τους ερωτικούς του ήχους χωρίς φωνητικές χορδές. Το αισθηματικό κάλεσμα είναι τόσο δυνατό που ακούγεται σε μια εξωφρενικά μεγάλη ακτίνα, ενώ μέχρι και πριν από τον εντοπισμό του, οι απόκοσμοι ήχοι συνδέονταν με υποβρύχια ή απόρρητα κυβερνητικά πειράματα. Σήμερα ξέρουμε πως το ψάρι παράγει το αλλόκοτο αυτό κάλεσμα και οι επιστήμονες έχουν βαλθεί να μάθουν το πώς…
Forcepfly
Το προσφάτως εντοπισμένο είδος εντόμου έχει γίνει ήδη περίφημο στον επιστημονικό κόσμο κατά τον τελευταίο μήνα. Κι αυτό εξαιτίας τόσο των γεννητικών του οργάνων, που μοιάζουν με τσιμπίδα, όσο και για το γεγονός ότι είναι το τρίτο μόνο είδος που ανήκει στην οικογένεια αυτή. Η ανακάλυψή του θεωρείται σπουδαίο γεγονός στην κοινότητα των εντομολόγων…
Μοβ βάτραχος
Η μοβ αυτή άμορφη σχεδόν μάζα έχει κάτι που δεν έχουν τα περισσότερα ζώα: μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έκανε παρέα με δεινόσαυρους! Όπως αποδεικνύεται, ο μοβ βάτραχος αποτελεί επιστημονική ανωμαλία, γεγονός που έκανε μερίδα ερευνητών να τον αναγορεύσουν σε σπουδαία ανακάλυψη που συμβαίνει «μια φορά κάθε αιώνα». Εντοπίστηκε εδώ και μόλις 10 χρόνια σε ορεινές περιοχές της Ινδίας και αποτελεί κολοσσιαία ανακάλυψη καθώς δεν σχετίζεται με κανένα άλλο γνωστό είδος! Είναι πράγματι μια κατηγορία από μόνος του…
Γυμνός ασπάλακας
Παρά την «ενοχλητική» στο μάτι όψη του, ο υπόγειος αυτός κάτοικος της Ανατολικής Αφρικής αποτελεί διαπρεπές αντικείμενο μελέτης, με τους επιστήμονες να τον θεωρούν σπουδαίο εύρημα για μια σειρά από λόγους. Πρώτα απ’ όλα, το είδος αυτό του τυφλοπόντικα γεράζει εξαιρετικά αργά: συγκρινόμενος με τον μέσο όρο ζωής άλλων τρωκτικών, ο γυμνός ασπάλακας ζει πολύ-πολύ περισσότερο, σχεδόν 30 χρόνια. Επίσης, το σώμα του παρουσιάζει ελάχιστα ίχνη φθοράς καθώς μεγαλώνει, διατηρώντας τη μυική του μάζα, τον ρυθμό αναπαραγωγής και τη διανοητική του υγεία σχεδόν αναλλοίωτα. Επόμενο είναι ότι αποτελεί τη βάση για την έρευνα της γήρανσης, την ίδια στιγμή που φαίνεται να είναι απρόσβλητος από τον καρκίνο. Ίσως μας αποκαλύψει κάποια στιγμή τα μυστικά του…
Lamprey
Αποτελεί κοντινό συγγενή της σμέρνας και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κοινώς ως τεράστια βδέλλα. Παρά το γεγονός ότι μοιάζει με πλάσμα ταινιών τρόμου, είναι απόλυτα αληθινή: προσκολλάται σε οτιδήποτε μπορεί να βρει και ρουφά όσο περισσότερο αίμα παίρνει. Το 2006, ανακαλύφθηκε απολίθωμά της που χρονολογείται κάπου στα 360 εκατομμύρια χρόνια! Αυτό σημαίνει ότι αποτελεί πανάρχαιο οργανισμό, ο οποίος χρησιμοποιείται εδώ και καιρό για τη μελέτη διάφορων θεμάτων, από την εξέλιξη των ειδών μέχρι και τις πρωτόγονες βιολογικές συμπεριφορές…
Καρχαρίας-Καλικάντζαρος
Κάθε φορά που κάνει την εμφάνισή του ο σπανιότατος Goblin Shark, οι επιστήμονες κάνουν πάρτι! Κυριολεκτικά: το πιο πρόσφατο είδος αιχμαλωτίστηκε ζωντανό στην Ιαπωνία το 2007 με την επιστημονική κοινότητα να πανηγυρίζει το γεγονός. Δυστυχώς, θα πέθαινε λίγες μέρες μετά. Γιατί είναι τόσο πολύτιμος; Γιατί το σώμα του έχει παρόμοια δομή με τους προϊστορικούς καρχαρίες και μπορεί να παράσχει απαντήσεις σε μια σειρά από αμείλικτες εξελικτικές ερωτήσεις. Καθώς περνά τη ζωή του στον πυθμένα των ωκεανών, ελάχιστα είναι γνωστά για τη ζωή του προϊστορικού αυτού απομειναριού…
Frilled Shark
Τι μπορεί να είναι άραγε πιο τρομακτικό από ένα μείγμα καρχαρία με χέλι; Τον έχουν ονομάσει Frilled Shark και αποτελεί άλλο ένα ζωντανό απολίθωμα, σαν τον Goblin Shark. Το είδος δεν έχει εξελιχθεί καθόλου εδώ και 1 εκατομμύριο χρόνια, με τις εμφανίσεις του να παραείναι σπάνιες. Ακόμα και μια φωτογραφία του αποτελεί συγκλονιστική είδηση για τον επιστημονικό κόσμο. Τι ξέρουμε γι’ αυτόν; Μόνο ότι διαθέτει 300 δόντια (που μοιάζουν με τρίαινες) κατανεμημένα σε 25 σειρές, ενώ το μήκος του δεν ξεπερνά τα 2 μέτρα…
Santino ο χιμπατζής
Ο Santino είναι ένας κοινός χιμπατζής που ζει στον ζωολογικό κήπο του Furuvik της Σουηδίας. Γιατί αποτελεί τότε λατρεμένο αντικείμενο μελέτης της επιστημονικής κοινότητας; Γιατί το 2010 άρχισε να βομβαρδίζει με πέτρες τους εργαζομένους του ζωολογικού, αν και αυτό δεν θα αρκούσε. Το περίεργο της υπόθεσης είναι ότι το πιθηκάκι έγινε προοδευτικά πολύ καλό σε αυτό: έκρυβε πέτρες μέσα στον περιφραγμένο χώρο του και περίμενε υπομονετικά να μαζευτεί κόσμος, την ίδια στιγμή που περνούσε απαρατήρητος από τους φρουρούς του πάρκου: όταν οι επισκέπτες κατέκλυζαν τον ζωολογικό, ο Santino τους εκσφενδόνιζε τις πέτρες που είχε κρύψει! Οι ερευνητές της συμπεριφοράς λατρεύουν λοιπόν να τον μελετούν, καθώς το ζώο εμφανίζει ικανότητες πρόβλεψης, κατανοεί τη σχέση αιτίου-αποτελέσματος και μπορεί μάλιστα να προγραμματίζει τις κινήσεις του, δυνατότητες που θεωρούνταν άλλοτε ότι προσιδιάζουν αποκλειστικά στον άνθρωπο. Από τη στιγμή που ο Santino οργανώνει και εκτελεί με μεθοδικότητα στρατηγικές επιθέσεις εναντίον του ανθρώπου, πόσο καιρό θα πάρει λέτε στους χιμπατζήδες να ξεκινήσουν μια ολομέτωπη επίθεση στην ανθρωπότητα και να καταλάβουν τελικά τον κόσμο;
Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012
Ενώ είναι οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου, οι σκύλοι εκδηλώνουν πιο συχνά τώρα επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους ανθρώπους τους. Ένας στους τρεις ιδιοκτήτες σκύλων ομολόγησε ότι υπήρξε θύμα επίθεσης από τον ίδιο τον σκύλο του. Η ανεπιθύμητη αυτό εξέλιξη αποδίδεται σε ελλιπή κοινωνικοποίηση των κουταβιών και σε ανεπαρκή ή ανύπαρκτη εκπαίδευση των σκυλιών από τους κυρίους τους. Σ’ αυτό το συμπέρασμα κατέληξε έρευνα που διεξήχθη από τη μεγάλη Βρετανική φιλοζωική οργάνωση Λαϊκό Ιατρείο για τα Άρρωστα Ζώα (People'sDispensary for Sick Animals, PDSA).Υπάρχουν φυσικά περιπτώσεις όπου τα σκυλιά εκπαιδεύονται για να είναι επιθετικά. Αυτές όμως είναι ελάχιστες μπροστά στον αριθμό των σκυλιών που επιτίθενται ή ακόμη δαγκώνουν τους ανθρώπους της οικογένειάς τους.
Αξιωματούχος της PDSA δήλωσε: «Έγκαιρη κοινωνικοποίηση και εκπαίδευση του κουταβιού είναι το καλύτερο μέτρο πρόληψης της επιθετικότητας».
Σ’ ό,τι αφορά ειδικά την επιθετικότητα προς τα μέλη της οικογένειας, αυτή οφείλεται σε μια σύγχυση που υπάρχει στο μυαλό του σκύλου σ’ ό,τι αφορά την ιεραρχία και τους κανόνες συμβίωσης. Αν το σκυλί είναι παραχαϊδεμένο και δεν είναι ξεκάθαρο στο μυαλό του τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται, τότε αρχίζει να πιστεύει ότι αυτός είναι αρχηγός της οικογένειας και όλα επιτρέπονται, ακόμη και η επιθετική συμπεριφορά. Με αυτόν τον τρόπο εξηγείται η επιθετικότητα που επιδεικνύουν μικρόσωμα σκυλάκια. Οι ιδιοκτήτες τους τους συμπεριφέρονται ωσάν να είναι παιγνίδια και όχι σκύλοι. Με τη σωστή εκπαίδευση οι ρόλοι γίνονται ξεκάθαροι και ο σκύλος αισθάνεται ήρεμος και ασφαλής.
ΣΟΥ ΆΡΕΣΕ;
Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2012
Μάθε ποια ράτσα σκύλος σου ταιριάζει 100%,ποια 90% κ.λ.π. !!!!
Έπειτα μπορείς να βρεις όποια πληροφορία θέλεις για την ράτσα που σου ταιριάζει απόλυτα!
Δείτε πως μπορείτε να κάψετε περιττό λίπος με την βοήθεια του Raspberry Ketone Forte διαβάστε περισσότερα εδώ για άντρες & εδώ για γυναίκες
Λέγεται ότι ο τύπος του σκύλου που επιλέγουν οι άνθρωποι αποκαλύπτει στοιχεία για την προσωπικότητα τους.
Έαν το πίστευετε είτε όχι,η αλήθεια είναι ότι η επίλογη ενός σκυλίσιου σύντροφου απότελει μια ένδειξη για τον χαρακτήρα σας...
ΡΑΤΣΑ ΣΚΥΛΟΥ: ΗΜΙΑΙΜΑ VS ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΑ
Η επίλογη ενός καθαρόαιμου σκύλου απαίτει έρευνα και χρόνο.Όσοι ιδιόκτητες επίλεγουν αυτό το μόνοπάτι αισθάνονται ασφαλείς γνωρίζοντας τι μπορούν να περιμένουν όσον αφορά το ταμπεραμέντο του σκύλου,την εμφάνιση,το μέγεθος και ενδεχομένως και τη συμπεριφορά.Οι ιδιόκτητες καθαρόαιμων είναι συνήθως άνθρωποι της οργάνωσης και ικάνοι να ζυγίζουν τα υπέρ και τα κάτα των αποφάσεων τους.
Από την άλλη πλεύρα,υιοθετώντας ένα ημίαιμο δεν μπόρεις να γνωρίζεις ακριβώς τι θα αντιμετωπίσεις.Αυτοί οι ιδιοκτήτες έχουν την τάση να παίρνουν πιο συναισθηματικές αποφάσεις και να ρισκάρουν πιο εύκολα.
ΤΡΙΧΩΜΑ:ΜΑΚΡΥ VS ΚΟΝΤΟ
Οι σκύλοι με μακρύ τρίχωμα χρειάζονται πιο συχνά "pet grooming".Οι ιδιοκτήτες τους δίνουν μεγαλύτερη προσόχη και στη δική τους εξωτερική εμφάνιση.
Ιδιόκτητες σκύλων που δεν θέλουν συχνή περιποίηση είναι συνήθως άνθρωποι που δίνουν έμφαση στην τάξη και αποφεύγουν να κάνουν την ζωή τους δύσκολη.
ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΚΥΛΟΥ: ΚΑΛΟΜΑΘΗΜΕΝΟ VS ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΟ
Έαν ο σκύλος σας έχει άπο ένα στρωματάκι σε κάθε δωμάτιο ή κοιμάται σε βελούδινο κρεβάτι,είναι πιθανόν ότι σας αρέσει να καλομαθαίνετε αυτούς που αγαπάτε.Ιδιοκτήτες που αγκαλιάζονται με τους σκύλους τους στπ κρεβάτι είναι συναισθηματικοί και καλόκαρδοι.
Έαν ο σκύλος περνάει τον περισσότερο χρόνο μόνος του ή σε εξωτερίκο χώρο,τότε ο ιδιοκτήτης του μπορεί να δώσει την εντύπωση στον κόσμο ότι δεν διαθέτει το προσόν της εκτίμησης και της αναγνώρισης προς τρίτους.
ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΚΥΛΟΥ:ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟ VS ΚΑΚΟΤΡΟΠΟΥ
Τις περισσότερες φορές,οι καλά εκπαιδευμένοι σκύλοι απεικονίζουν εναν υπέυθυνο,χαρούμενο και οργανωτικό άνθρωπο.
Ένας σκύλος με προβλήματα συμπεριφοράς είναι πιθανόν να έχει ένα ανυπόμονο,αγχωμένο και ανικανοποίητο ιδιόκτητη.
Παρόλο που όλα τα παρά πάνω είναι μόνο παράτηρησεις,σίγουρα μας δίνουν την ευκαιρία να σκεφτούμε λίγο παραπάνω.Είτε μας αρέσει είτε όχι,οι σκυλίσιοι σύντροφοί μας είναι ο "καθρέφτης" της προσωπικότητας μας,μια αντανάκλαση του εαυτού μας όρατη από τους γύρω μας.
Δείτε πως μπορείτε να κάψετε περιττό λίπος με την βοήθεια του Raspberry Ketone Forte διαβάστε περισσότερα εδώ για άντρες & εδώ για γυναίκες
πηγή
ΣΟΥ ΆΡΕΣΕ;
Η αλήθεια
Ένας σκύλος μπορεί να εκπαιδευτεί ανάλογα με την ικανότητά του και την ηλικία που βρίσκεται. Όσο πιο μικρός είναι, τόσο πιο εύκολα μαθαίνει, ενώ όσο μεγαλύτερος είναι, τόσο δυσκολεύουν τα πράγματα και πέφτει το στάνταρτ της απόδοσής του. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν εκπαιδεύεται.Σε μερικές μορφές εκπαίδευσης, όπως σκύλοι-φύλακες, σκύλοι-οδηγοί τυφλών, επιβάλλεται ο σκύλος να εκπαιδεύεται από μία συγκεκριμένη ηλικία και μετά. Σε περιπτώσεις διόρθωσης συμπεριφοράς, η εκπαίδευση γίνεται σε όποια ηλικία κι αν είναι ο σκύλος.
2ος ΜΥΘΟΣ
«Τα μικρόσωμα σκυλιά είναι πιο έξυπνα από τα μεγαλόσωμα...»
Η αλήθεια
Τα μικρόσωμα σκυλιά επειδή είναι πιο εύκολα στη μεταφορά και στην καθημερινότητά μας έχουν περισσότερες εμπειρίες και εικόνες. Αντίθετα ένα μεγαλόσωμο ζώο, περιορίζεται και δεν είναι συνεχώς μαζί μας σε κάθε δραστηριότητα. Αυτό είναι που κάνει τη διαφορά μεταξύ τους. Σίγουρα όμως όχι στην εξυπνάδα. Σε σπουδαίες και δύσκολες βαθμίδες εκπαίδευσης (σκύλοι-διασώστες, σκύλοι-φύλακες, σκύλοι -οδηγοί τυφλών κ.λπ.), χρησιμοποιούνται κυρίως μεγαλόσωμες φυλές.
3ος ΜΥΘΟΣ
«Ταΐζω το σκύλο μου και το φροντίζω, και δεν θα με δαγκώσει ποτέ γιατί είμαι το αφεντικό του...»
Η Αλήθεια
Ένας σκύλος μπορεί να δαγκώσει είτε γιατί κακοποιείται από το αφεντικό του, είτε γιατί δεν του έχουν επιβληθεί όρια και δεν έχει ξεκαθαριστεί ποιος είναι ο αρχηγός της αγέλης. Με το δάγκωμα προσπαθεί να δείξει ότι αυτός κάνει κουμάντο ή ότι διεκδικεί πράγματα.
Βέβαια, σε περίπτωση που γρυλίζει ή δαγκώνει για να προστατεύσει το φαγητό του, χρειάζεται ειδικό χειρισμό από την ηλικία που ο σκύλος είναι κουτάβι.
4ος ΜΥΘΟΣ
«Θα στειρώσω το σκύλο μου για να ηρεμήσει...»
Η αλήθεια
Με τη στείρωση σε μεγάλες ηλικίες, περιορίζουμε τη σεξουαλική ικανότητα του σκύλου και όχι την ενεργητικότητά του. Σε πολλές περιπτώσεις με τη στείρωση ο σκύλος αντιμετωπίζει προβλήματα παχυσαρκίας κι γι’ αυτό γίνεται πιο νωθρός. Στη συμπεριφορά του σκύλου επεμβαίνεις μόνο αν γίνει στείρωση πριν συμπληρώσει το πρώτο έτος της ζωής του και εφόσον πρόκειται για σκύλο που είναι πολύ επιθετικός και κυριαρχικός. Αυτό, βέβαια, δεν ισχύει για όλα τα σκυλιά και πρέπει να ζητάμε τη γνώμη του κτηνιάτρου.
5ος ΜΥΘΟΣ
«Ο σκύλος μου κυνηγάει γάτες γιατί είναι ορκισμένος εχθρός τους...»
Η αλήθεια
Ο σκύλος όταν είναι κουτάβι, κυνηγάει την κίνηση της γάτας κι όχι την ίδια τη γάτα. Οτιδήποτε κινείται θα το κυνηγάει (όπως μπαλάκια κ.λπ), για να παίξει. Αν προλάβει τη γάτα, θα γίνει καυγάς κι από εκεί ξεκινά ο μύθος για την αιώνια αντιπαλότητα μεταξύ τους. Ωστόσο, έχουμε δει πολλούς σκύλους να συμβιώνουν αρμονικά με γάτες. Όμως, η συμβουλή να πάρετε μία μικρούλα γάτα στο σκύλο σας για να συνηθίσει τις γάτες και να μην τις κυνηγάει, δεν ισχύει, κι αυτό, γιατί ο σκύλος θα περνά καλά με αυτή τη γάτα αλλά θα κυνηγάει όλες τις άλλες.
6ος ΜΥΘΟΣ
«Ο σκύλος μου πίνει πολύ νερό γι΄ αυτό σηκώνει το πόδι του σε κάθε δέντρο...»
Η αλήθεια
Ο σκύλος αφήνει τα σημάδια και τις μυρωδιές του σε διάφορα σημεία, όπως γωνίες και δέντρα, οριοθετώντας με αυτό τον τρόπο το χώρο του και γνωστοποιώντας σε άλλους σκύλους που θα περάσουν από εκεί την παρουσία του.
7ος ΜΥΘΟΣ
«Ο σκύλος εκπαιδεύεται μόνο με επιβράβευση και ποτέ με τιμωρία...»
Η αλήθεια
Ο σκύλος εκπαιδεύεται με την επιβράβευση σαν κίνητρο ειδικά όταν είναι νεαρός. Όταν όμως κάνει λάθη τα οποία μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα στην ίδια του τη ζωή, τότε πρέπει να υπάρχει τιμωρία και περιορισμός. Ειδικά όταν μιλάμε για μεγάλες ηλικίες και πρέπει να διορθωθούν αυτά που έχει μάθει λάθος. Μιλάμε για τιμωρία και όχι για βία.
8ο ΜΥΘΟΣ
«Οι Άγγλοι λένε ή σκύλος ή κήπος...»
Η αλήθεια
Αν εκπαιδεύσετε το σκύλο από μικρό και ασχοληθείτε μαζί του, μπορείτε να έχετε και δύο. Αρκεί να διαθέσετε χρόνο και να είστε σε θέση να χαραμίσετε 2-3 φυτά.
9ος ΜΥΘΟΣ
«Το φίμωτρο εκνευρίζει το σκύλο και τον κάνει άγριο...»
Η αλήθεια
Το φίμωτρο στο σκύλο μπαίνει για τους εξής λόγους:
1. Για να μην τρώει φόλες.
2. Για να ταξιδεύει στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
3. Για να τον εξετάσει ο γιατρός χωρίς να φοβάται.
4. Για να μη γλύφει αλοιφή που του έχετε βάλει σε πληγή.
5. Ίσως σε κάποια εποχή της ζωής του χρειαστεί να το φορέσει για λίγη ώρα για να σταματήσει να κάνει ζημιές ή για να μην καταπιεί κάτι επικίνδυνο για την υγεία του.
10ος ΜΥΘΟΣ
«Το καλύτερο κουτάβι για να διαλέξω από μια γέννα είναι το καλύτερο και το ζωηρότερο...»
Η αλήθεια
Συνήθως αυτό είναι το κουτάβι που έχει τη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση που όντως θα γίνει το πιο ζωηρό και πιο μεγάλο από όλα. Η επιλογή του όμως, δεν ενδείκνυται για όλες τις περιπτώσεις. Τα σκυλιά γεννιούνται με τους χαρακτήρες τους και η επιλογή τους πρέπει να γίνεται κυρίως βάσει αυτών.
Ένας σκύλος μπορεί να εκπαιδευτεί ανάλογα με την ικανότητά του και την ηλικία που βρίσκεται. Όσο πιο μικρός είναι, τόσο πιο εύκολα μαθαίνει, ενώ όσο μεγαλύτερος είναι, τόσο δυσκολεύουν τα πράγματα και πέφτει το στάνταρτ της απόδοσής του. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν εκπαιδεύεται.Σε μερικές μορφές εκπαίδευσης, όπως σκύλοι-φύλακες, σκύλοι-οδηγοί τυφλών, επιβάλλεται ο σκύλος να εκπαιδεύεται από μία συγκεκριμένη ηλικία και μετά. Σε περιπτώσεις διόρθωσης συμπεριφοράς, η εκπαίδευση γίνεται σε όποια ηλικία κι αν είναι ο σκύλος.
2ος ΜΥΘΟΣ
«Τα μικρόσωμα σκυλιά είναι πιο έξυπνα από τα μεγαλόσωμα...»
Η αλήθεια
Τα μικρόσωμα σκυλιά επειδή είναι πιο εύκολα στη μεταφορά και στην καθημερινότητά μας έχουν περισσότερες εμπειρίες και εικόνες. Αντίθετα ένα μεγαλόσωμο ζώο, περιορίζεται και δεν είναι συνεχώς μαζί μας σε κάθε δραστηριότητα. Αυτό είναι που κάνει τη διαφορά μεταξύ τους. Σίγουρα όμως όχι στην εξυπνάδα. Σε σπουδαίες και δύσκολες βαθμίδες εκπαίδευσης (σκύλοι-διασώστες, σκύλοι-φύλακες, σκύλοι -οδηγοί τυφλών κ.λπ.), χρησιμοποιούνται κυρίως μεγαλόσωμες φυλές.
3ος ΜΥΘΟΣ
«Ταΐζω το σκύλο μου και το φροντίζω, και δεν θα με δαγκώσει ποτέ γιατί είμαι το αφεντικό του...»
Η Αλήθεια
Ένας σκύλος μπορεί να δαγκώσει είτε γιατί κακοποιείται από το αφεντικό του, είτε γιατί δεν του έχουν επιβληθεί όρια και δεν έχει ξεκαθαριστεί ποιος είναι ο αρχηγός της αγέλης. Με το δάγκωμα προσπαθεί να δείξει ότι αυτός κάνει κουμάντο ή ότι διεκδικεί πράγματα.
Βέβαια, σε περίπτωση που γρυλίζει ή δαγκώνει για να προστατεύσει το φαγητό του, χρειάζεται ειδικό χειρισμό από την ηλικία που ο σκύλος είναι κουτάβι.
4ος ΜΥΘΟΣ
«Θα στειρώσω το σκύλο μου για να ηρεμήσει...»
Η αλήθεια
Με τη στείρωση σε μεγάλες ηλικίες, περιορίζουμε τη σεξουαλική ικανότητα του σκύλου και όχι την ενεργητικότητά του. Σε πολλές περιπτώσεις με τη στείρωση ο σκύλος αντιμετωπίζει προβλήματα παχυσαρκίας κι γι’ αυτό γίνεται πιο νωθρός. Στη συμπεριφορά του σκύλου επεμβαίνεις μόνο αν γίνει στείρωση πριν συμπληρώσει το πρώτο έτος της ζωής του και εφόσον πρόκειται για σκύλο που είναι πολύ επιθετικός και κυριαρχικός. Αυτό, βέβαια, δεν ισχύει για όλα τα σκυλιά και πρέπει να ζητάμε τη γνώμη του κτηνιάτρου.
5ος ΜΥΘΟΣ
«Ο σκύλος μου κυνηγάει γάτες γιατί είναι ορκισμένος εχθρός τους...»
Η αλήθεια
Ο σκύλος όταν είναι κουτάβι, κυνηγάει την κίνηση της γάτας κι όχι την ίδια τη γάτα. Οτιδήποτε κινείται θα το κυνηγάει (όπως μπαλάκια κ.λπ), για να παίξει. Αν προλάβει τη γάτα, θα γίνει καυγάς κι από εκεί ξεκινά ο μύθος για την αιώνια αντιπαλότητα μεταξύ τους. Ωστόσο, έχουμε δει πολλούς σκύλους να συμβιώνουν αρμονικά με γάτες. Όμως, η συμβουλή να πάρετε μία μικρούλα γάτα στο σκύλο σας για να συνηθίσει τις γάτες και να μην τις κυνηγάει, δεν ισχύει, κι αυτό, γιατί ο σκύλος θα περνά καλά με αυτή τη γάτα αλλά θα κυνηγάει όλες τις άλλες.
6ος ΜΥΘΟΣ
«Ο σκύλος μου πίνει πολύ νερό γι΄ αυτό σηκώνει το πόδι του σε κάθε δέντρο...»
Η αλήθεια
Ο σκύλος αφήνει τα σημάδια και τις μυρωδιές του σε διάφορα σημεία, όπως γωνίες και δέντρα, οριοθετώντας με αυτό τον τρόπο το χώρο του και γνωστοποιώντας σε άλλους σκύλους που θα περάσουν από εκεί την παρουσία του.
7ος ΜΥΘΟΣ
«Ο σκύλος εκπαιδεύεται μόνο με επιβράβευση και ποτέ με τιμωρία...»
Η αλήθεια
Ο σκύλος εκπαιδεύεται με την επιβράβευση σαν κίνητρο ειδικά όταν είναι νεαρός. Όταν όμως κάνει λάθη τα οποία μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα στην ίδια του τη ζωή, τότε πρέπει να υπάρχει τιμωρία και περιορισμός. Ειδικά όταν μιλάμε για μεγάλες ηλικίες και πρέπει να διορθωθούν αυτά που έχει μάθει λάθος. Μιλάμε για τιμωρία και όχι για βία.
8ο ΜΥΘΟΣ
«Οι Άγγλοι λένε ή σκύλος ή κήπος...»
Η αλήθεια
Αν εκπαιδεύσετε το σκύλο από μικρό και ασχοληθείτε μαζί του, μπορείτε να έχετε και δύο. Αρκεί να διαθέσετε χρόνο και να είστε σε θέση να χαραμίσετε 2-3 φυτά.
9ος ΜΥΘΟΣ
«Το φίμωτρο εκνευρίζει το σκύλο και τον κάνει άγριο...»
Η αλήθεια
Το φίμωτρο στο σκύλο μπαίνει για τους εξής λόγους:
1. Για να μην τρώει φόλες.
2. Για να ταξιδεύει στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
3. Για να τον εξετάσει ο γιατρός χωρίς να φοβάται.
4. Για να μη γλύφει αλοιφή που του έχετε βάλει σε πληγή.
5. Ίσως σε κάποια εποχή της ζωής του χρειαστεί να το φορέσει για λίγη ώρα για να σταματήσει να κάνει ζημιές ή για να μην καταπιεί κάτι επικίνδυνο για την υγεία του.
10ος ΜΥΘΟΣ
«Το καλύτερο κουτάβι για να διαλέξω από μια γέννα είναι το καλύτερο και το ζωηρότερο...»
Η αλήθεια
Συνήθως αυτό είναι το κουτάβι που έχει τη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση που όντως θα γίνει το πιο ζωηρό και πιο μεγάλο από όλα. Η επιλογή του όμως, δεν ενδείκνυται για όλες τις περιπτώσεις. Τα σκυλιά γεννιούνται με τους χαρακτήρες τους και η επιλογή τους πρέπει να γίνεται κυρίως βάσει αυτών.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ ΣΚΥΛΩΝ
Δείτε πως μπορείτε να κάψετε περιττό λίπος με την βοήθεια του Raspberry Ketone Forte διαβάστε περισσότερα εδώ για άντρες & εδώ για γυναίκες
ΣΟΥ ΆΡΕΣΕ;
Δείτε πως μπορείτε να κάψετε περιττό λίπος με την βοήθεια του Raspberry Ketone Forte διαβάστε περισσότερα εδώ για άντρες & εδώ για γυναίκες
ΣΟΥ ΆΡΕΣΕ;
The EconomistΤα σκυλιά προσαρμόζονται πολύ εύκολα στις διαφορετικές συνθήκες. Έτσι τις περισσότερες φορές εντάσσονται αμέσως στην ανθρώπινη οικογένεια που τα υιοθετεί. Δεν είναι, μάλιστα, λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου μπορεί να χαρεί με τη χαρά μας και να νοιώσει, να συμμεριστεί τον πόνο μας, να σταθεί στο πλάι μας και να θρηνήσει μαζί μας όταν η τραγωδία χτυπήσει την πόρτα μας.
Κάτι τέτοιο, φυσικά, δεν είναι διόλου περίεργο ούτε και θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη, εάν λάβει κανείς υπόψη ότι τα δύο είδη μετρούν 15 χιλιάδες χρόνια συνύπαρξης και συν-εξέλιξης. Υπάρχουν όμως αδιάσειστα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο σκύλος νιώθει συμπόνοια για τον άνθρωπο; Ένα πείραμα, που πραγματοποιήθηκε στη Βρετανία πρόσφατα, υποδεικνύει ότι το κούνημα της ουράς και το φιλικό σκούντημα με τη μύτη τελικά σημαίνουν πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε.
Παλαιά…
Διάφορα πειράματα που εκπονήθηκαν παλαιότερα είχαν δείξει ότι τα ζώα πράγματι μπορούν να νιώσουν συμπόνοια, να συμμεριστούν ψυχικά τη δυστυχία του πλησίον τους.
Ποντίκια και πίθηκοι που χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα αρνήθηκαν να φάνε προκειμένου με αυτόν τον τρόπο να γλιτώσουν συγγενείς τους από το ηλεκτροσόκ στο οποίο τους υπέβαλλαν οι επιστήμονες. Αναλόγως, μεγάλα πρωτεύοντα, όπως έχει αποδειχθεί, αλληλοπαρηγορούνται ύστερα από κάποια συμπλοκή.
Όλα αυτά τα πειράματα και οι παρατηρήσεις υποδείκνυαν ότι τα μέλη του ζωικού βασιλείου είναι πολύ ευαίσθητα στον πόνο ή στη στενοχώρια που νιώθει κάποιο άλλο μέλος του είδους τους.
…και νέα πειράματα
Αυτή τη φορά, η Ντέμπορα Κούστανς και η Τζένιφερ Μέγιερ, του Κολεγίου Γκόλντσμιθς του Λονδίνου, αποφάσισαν να μελετήσουν κατά πόσον τα σκυλιά μπορούν να καταλάβουν σε ποια ψυχική κατάσταση βρίσκονται οι άνθρωποι γύρω τους.
Οι δύο επιστήμονες πραγματοποίησαν ένα πείραμα για να μελετήσουν με ποιο τρόπο αντιδρούν οι σκύλοι όταν ένας άνθρωπος που βρίσκεται δίπλα τους αρχίζει να κλαίει.
Οι ερευνητές εξαρχής γνώριζαν ότι η ερμηνεία των διαφορετικών αντιδράσεων θα ήταν κάτι εξαιρετικά δύσκολο και πιθανώς όχι πολύ αξιόπιστο, αφού συνήθως τα σκυλιά κλαίνε, γλείφουν, ακουμπούν το κεφάλι τους στα γόνατα του αφεντικού και φέρνουν τα παιχνίδια τους σε ανθρώπους που νιώθουν κάποια στενοχώρια, προσπαθώντας έτσι να τους παρηγορήσουν.
Αν και όλα τα προαναφερθέντα υποδεικνύουν ότι ο σκύλος θέλει να ανακουφίσει τον άνθρωπο από ό,τι τον πονά ή τον στενοχωρεί, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι αυτά είναι σημάδια που εκφράζουν περιέργεια ή ακόμα ότι το ζώο νιώθει ενόχληση και ανησυχία βλέποντας το αφεντικό του στενοχωρημένο, χωρίς ωστόσο να συμμερίζεται ή να αντιλαμβάνεται τον πόνο του.
Για να καταλήξουν σε σαφές συμπέρασμα, οι Βρετανοί επιστήμονες χρησιμοποίησαν δεκαοκτώ σκυλιά που ανήκαν σε διαφορετικές ράτσες και τα εξέθεσαν σε διαφορετικές καταστάσεις. Η διάρκεια καθεμιάς δεν ξεπερνούσε τα 20 δευτερόλεπτα.
Τα τετράποδα έβλεπαν δηλαδή τον ιδιοκτήτη τους ή έναν ξένο να κλαίει και στη συνέχεια αυτούς τους δύο ανθρώπους να μουρμουρίζουν κάποιο τραγουδάκι για παιδιά. Πριν από τα τέσσερα αυτά «επεισόδια» είχε προηγηθεί μια συζήτηση του ιδιοκτήτη με τη δόκτορα Μέγιερ, η οποία ήταν αυτή που είχε αναλάβει να υποδυθεί τον ρόλο του ξένου.
Οι επιστήμονες εξαρχής υποπτεύονταν ότι στην περίπτωση που το κλάμα προκαλούσε λύπη ή καλύτερα ανησυχία στα σκυλιά, τότε άσχετα με το ποιος ήταν αυτός που έκλαιγε, αν δηλαδή ήταν ο ιδιοκτήτης ή ο ξένος, το ζώο θα προσέτρεχε στον ιδιοκτήτη του για να βρει παρηγοριά. Αν, αντιθέτως, κινητήριος δύναμη ήταν η περιέργεια, κι όχι η συμπόνοια, τότε το σαχλό παιδικό τραγουδάκι θα προκαλούσε ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα και το ζώο θα πλησίαζε τους ανθρώπους που το μουρμούριζαν.
Ο άνθρωπος, στο επίκεντρο της συμπεριφοράς τους
Οι δύο ερευνήτριες Ντέμπορα Κούστανς και Τζένιφερ Μέγιερ αναφέρουν στη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Animal Cognition, ότι η συμπεριφορά των σκύλων είχε πάντα στο επίκεντρο τον άνθρωπο. Τα δεκαοκτώ ζώα, που ανήκαν σε διαφορετικές ράτσες, έλαβαν μέρος στο πείραμα, πλησίαζαν τον ιδιοκτήτη τους όταν σιγοτραγουδούσε, αλλά το έκαναν με διπλάσια συχνότητα όταν ένας από τους ανθρώπους που συμμετείχαν έκλαιγε. Αυτό, λένε οι επιστήμονες, σημαίνει ότι τα σκυλιά μπορούν να ξεχωρίσουν την παράξενη συμπεριφορά από το κλάμα.
Επίσης, δεκαπέντε από τα σκυλιά πλησίασαν τον ξένο όταν αυτός έκλαιγε. Στο σύνολό τους, όμως, τα ζώα πλησίασαν τον ξένο που έκλαιγε αντί του ιδιοκτήτη τους εφόσον αυτός σιγοτραγουδούσε, είτε δηλαδή σε ψυχικά καλή ή αδιάφορη κατάσταση. Αυτά τα συμπεράσματα, υποστηρίζουν οι επιστήμονες, υποδεικνύουν ότι οι σκύλοι έχουν την ικανότητα να νιώθουν συμπόνοια, να συμμερίζονται τον ψυχικό μας πόνο. Παρ’ όλα αυτά, ομολογούν οι Βρετανοί επιστήμονες ότι για να καταλήξουν σε σαφές και αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα, θα πρέπει να πραγματοποιηθούν και άλλες έρευνες, αφού δεν αποκλείεται η αντίδραση των ζώων να είχε καθοριστεί από εμπειρίες του παρελθόντος, ότι δηλαδή κάποτε ανταμείβονταν κάθε φορά που πλησίαζαν τα λυπημένα αφεντικά τους. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι όσοι έχουν στο σπίτι τους και στην οικογένειά τους ένα τετράποδο δεν χρειάζονται περισσότερες αποδείξεις για να πεισθούν ότι τελικά ο σκύλος τους «τους νιώθει».
Δείτε πως μπορείτε να κάψετε περιττό λίπος με την βοήθεια του Raspberry Ketone Forte διαβάστε περισσότερα εδώ για άντρες & εδώ για γυναίκες
ΣΟΥ ΆΡΕΣΕ;
Κάτι τέτοιο, φυσικά, δεν είναι διόλου περίεργο ούτε και θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη, εάν λάβει κανείς υπόψη ότι τα δύο είδη μετρούν 15 χιλιάδες χρόνια συνύπαρξης και συν-εξέλιξης. Υπάρχουν όμως αδιάσειστα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο σκύλος νιώθει συμπόνοια για τον άνθρωπο; Ένα πείραμα, που πραγματοποιήθηκε στη Βρετανία πρόσφατα, υποδεικνύει ότι το κούνημα της ουράς και το φιλικό σκούντημα με τη μύτη τελικά σημαίνουν πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε.
Παλαιά…
Διάφορα πειράματα που εκπονήθηκαν παλαιότερα είχαν δείξει ότι τα ζώα πράγματι μπορούν να νιώσουν συμπόνοια, να συμμεριστούν ψυχικά τη δυστυχία του πλησίον τους.
Ποντίκια και πίθηκοι που χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα αρνήθηκαν να φάνε προκειμένου με αυτόν τον τρόπο να γλιτώσουν συγγενείς τους από το ηλεκτροσόκ στο οποίο τους υπέβαλλαν οι επιστήμονες. Αναλόγως, μεγάλα πρωτεύοντα, όπως έχει αποδειχθεί, αλληλοπαρηγορούνται ύστερα από κάποια συμπλοκή.
Όλα αυτά τα πειράματα και οι παρατηρήσεις υποδείκνυαν ότι τα μέλη του ζωικού βασιλείου είναι πολύ ευαίσθητα στον πόνο ή στη στενοχώρια που νιώθει κάποιο άλλο μέλος του είδους τους.
…και νέα πειράματα
Αυτή τη φορά, η Ντέμπορα Κούστανς και η Τζένιφερ Μέγιερ, του Κολεγίου Γκόλντσμιθς του Λονδίνου, αποφάσισαν να μελετήσουν κατά πόσον τα σκυλιά μπορούν να καταλάβουν σε ποια ψυχική κατάσταση βρίσκονται οι άνθρωποι γύρω τους.
Οι δύο επιστήμονες πραγματοποίησαν ένα πείραμα για να μελετήσουν με ποιο τρόπο αντιδρούν οι σκύλοι όταν ένας άνθρωπος που βρίσκεται δίπλα τους αρχίζει να κλαίει.
Οι ερευνητές εξαρχής γνώριζαν ότι η ερμηνεία των διαφορετικών αντιδράσεων θα ήταν κάτι εξαιρετικά δύσκολο και πιθανώς όχι πολύ αξιόπιστο, αφού συνήθως τα σκυλιά κλαίνε, γλείφουν, ακουμπούν το κεφάλι τους στα γόνατα του αφεντικού και φέρνουν τα παιχνίδια τους σε ανθρώπους που νιώθουν κάποια στενοχώρια, προσπαθώντας έτσι να τους παρηγορήσουν.
Αν και όλα τα προαναφερθέντα υποδεικνύουν ότι ο σκύλος θέλει να ανακουφίσει τον άνθρωπο από ό,τι τον πονά ή τον στενοχωρεί, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι αυτά είναι σημάδια που εκφράζουν περιέργεια ή ακόμα ότι το ζώο νιώθει ενόχληση και ανησυχία βλέποντας το αφεντικό του στενοχωρημένο, χωρίς ωστόσο να συμμερίζεται ή να αντιλαμβάνεται τον πόνο του.
Για να καταλήξουν σε σαφές συμπέρασμα, οι Βρετανοί επιστήμονες χρησιμοποίησαν δεκαοκτώ σκυλιά που ανήκαν σε διαφορετικές ράτσες και τα εξέθεσαν σε διαφορετικές καταστάσεις. Η διάρκεια καθεμιάς δεν ξεπερνούσε τα 20 δευτερόλεπτα.
Τα τετράποδα έβλεπαν δηλαδή τον ιδιοκτήτη τους ή έναν ξένο να κλαίει και στη συνέχεια αυτούς τους δύο ανθρώπους να μουρμουρίζουν κάποιο τραγουδάκι για παιδιά. Πριν από τα τέσσερα αυτά «επεισόδια» είχε προηγηθεί μια συζήτηση του ιδιοκτήτη με τη δόκτορα Μέγιερ, η οποία ήταν αυτή που είχε αναλάβει να υποδυθεί τον ρόλο του ξένου.
Οι επιστήμονες εξαρχής υποπτεύονταν ότι στην περίπτωση που το κλάμα προκαλούσε λύπη ή καλύτερα ανησυχία στα σκυλιά, τότε άσχετα με το ποιος ήταν αυτός που έκλαιγε, αν δηλαδή ήταν ο ιδιοκτήτης ή ο ξένος, το ζώο θα προσέτρεχε στον ιδιοκτήτη του για να βρει παρηγοριά. Αν, αντιθέτως, κινητήριος δύναμη ήταν η περιέργεια, κι όχι η συμπόνοια, τότε το σαχλό παιδικό τραγουδάκι θα προκαλούσε ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα και το ζώο θα πλησίαζε τους ανθρώπους που το μουρμούριζαν.
Ο άνθρωπος, στο επίκεντρο της συμπεριφοράς τους
Οι δύο ερευνήτριες Ντέμπορα Κούστανς και Τζένιφερ Μέγιερ αναφέρουν στη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Animal Cognition, ότι η συμπεριφορά των σκύλων είχε πάντα στο επίκεντρο τον άνθρωπο. Τα δεκαοκτώ ζώα, που ανήκαν σε διαφορετικές ράτσες, έλαβαν μέρος στο πείραμα, πλησίαζαν τον ιδιοκτήτη τους όταν σιγοτραγουδούσε, αλλά το έκαναν με διπλάσια συχνότητα όταν ένας από τους ανθρώπους που συμμετείχαν έκλαιγε. Αυτό, λένε οι επιστήμονες, σημαίνει ότι τα σκυλιά μπορούν να ξεχωρίσουν την παράξενη συμπεριφορά από το κλάμα.
Επίσης, δεκαπέντε από τα σκυλιά πλησίασαν τον ξένο όταν αυτός έκλαιγε. Στο σύνολό τους, όμως, τα ζώα πλησίασαν τον ξένο που έκλαιγε αντί του ιδιοκτήτη τους εφόσον αυτός σιγοτραγουδούσε, είτε δηλαδή σε ψυχικά καλή ή αδιάφορη κατάσταση. Αυτά τα συμπεράσματα, υποστηρίζουν οι επιστήμονες, υποδεικνύουν ότι οι σκύλοι έχουν την ικανότητα να νιώθουν συμπόνοια, να συμμερίζονται τον ψυχικό μας πόνο. Παρ’ όλα αυτά, ομολογούν οι Βρετανοί επιστήμονες ότι για να καταλήξουν σε σαφές και αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα, θα πρέπει να πραγματοποιηθούν και άλλες έρευνες, αφού δεν αποκλείεται η αντίδραση των ζώων να είχε καθοριστεί από εμπειρίες του παρελθόντος, ότι δηλαδή κάποτε ανταμείβονταν κάθε φορά που πλησίαζαν τα λυπημένα αφεντικά τους. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι όσοι έχουν στο σπίτι τους και στην οικογένειά τους ένα τετράποδο δεν χρειάζονται περισσότερες αποδείξεις για να πεισθούν ότι τελικά ο σκύλος τους «τους νιώθει».
ΣΟΥ ΆΡΕΣΕ;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
